مىشود . كمى جنوب‌تر قريهء ده بيد واقع است كه در ارتفاع 7500 پا قرار دارد . در آنجا يك بازرس انگليسى تلگراف معمولا ساكن بود . در فصل تابستان اينجا براى ادارهء ايلات و عشائر كه هزاران نفر آنها در اين نواحى چادر ميزدند يك مركز مهمى بود . هرچند كه اين نواحى خيلى باز و سهل العبور بود ولى پس از سرازير شدن از ده بيد ما وارد بيك سلسله از تپه‌هائى كوتاه پرپيچ‌وخم شديم كه بين آنها معابر و در بندهاى زيادى بود . ما نزديك مقبرهء كورش كبير خيمه زديم و بعدا با زحمت زيادى از معبر صعب العبورى كه در امتداد رودخانهء تاريخى پلوار در كوهستان از سنگ بريده شده عبور نموديم . چون معلوم شد كه ارابه‌هاى ما از اين معبر غير قابل عبور است يك دسته از همراهان ما از راه مشرق قادرآباد از تنگ كمين كه بعدا شارع عام شد به طرف مشرق حركت نمودند . در تخت جمشيد ما توقف كرديم كه هم ستون استراحتى نموده و هم بتوانند خرابه‌هاى تاريخى آنجا را مشاهده كنند . بالاخره در يازدهم ماه نوامبر وارد شيراز شديم . در آنجا فرمانفرما ، قوام الملك و اشخاص برجسته با تشريفات زيادى از ما استقبال نمودند و بدين ترتيب ما يك حركت كامل يكهزار ميلى را در قلب كشور ايران بانجام رسانيديم .